sevgililer günü

by

Bosch/SehvetBahcesi1

sevgiyle aşkı ayırabiliriz, en azından türkçe gibi bu konuda iki kavram üretmiş dillerde…sevgide sevdiklerimize bağlanırız, sevgi yakınlarımızı katlanılır kılar, bu dünyanın tahammülsüzlüklerine karşı bizi onarır, başkaları denilen cehennemden içinde “bizden birileri”nin bulunduğu bir cennet çıkarırız sevgiyle…. aşksa belirli bir şekilde sevgiyi içerse de sevginin kendisi degildir; ona indirgeyemeyecemiz bir fazlalılığa ya da farka sahiptir her zaman, çelişkileri dengesizdir, çırılçıplak bir bağlanma arzusu olarak ortaya çıkar ama asla bağlanmanın kendisi de değildir…. “aşk söylemleri” bu gediği kapamaya çalışır ama bunu gerçekte başaramaz, belirli bir tanıma indirgenemez deneyim alanında tutkular ve catiskili duygular derinleşir…..sevgi bizi düzlüğe çıkarır ve orada kendimizi iyi hissettigimiz bir yere ait kilar, aşksa çelişkilerde bırakır ve bizi yersizlestirir, dahasi dostum fero’nun dediği gibi “sürekli gitme kavuşma ve yeniden kendimden ve gittiğim her yerden gitme duygusuyla yerlebir eden” bir duygu haliyle gerceklesir aşk….özlemin ta kendisidir….

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: