tabutta rövaşata

türbünlerdeki meksika dalgası gibi bu mim dalgaları.bi başladı mı gidiyor. bu sefer ki mim konusu kendinizi anlattığını düşündüğünüz dizeleri yazmaktan oluşuyor. zor mesele. akşamdan sabaha değişiyor/değişecektir zira bu dizeler. hatta bir saatten diğerine. diyelim rakının birinci kadehinde başka dizeler anlatıyor beni, üçüncüde başka, beşinci de başka, ne olacak şimdi anarşit efendi. peki ya vinçleri ararken aklıma gelenler? hangisi beni anlatır ki? ‘ben’ hangisiyimdir ki? neyse yapacağız bi güzellik. tuhaf bi şekilde “ben ruhi bey nasılım?” takılıyor bu sıralar dilime. “sarı bir çarşambadan kahverengi bir cumartesiye” zaman, yere dökülen bir un sessizliğinde gidiyor ya, belki ondandır. uzakları özlemekten ya da belki. neyse ne işte fakat ruhi beyden yazmayacağım. f.c‘nin pasını şöyle bir rövaşata ile değerlendirmek niyetindeyim.

hüseyin kıran’dan dizeler:

(…)
ben keramet sahibi araçlara bindim utandım
ben kitaplardan ve duvarlardan varım
nefret bağdaş kurmuş kaburgalarımın arasına
en çok işlek tabiatımdı, küfrettim
özenle beslediğim ince cinnetim
şikayet etse beni tuhafsamam
çünkü yazık, yaşayan yerlerimle varım
(…)

 

___________________________

*pass, tolga abi ve thelost…….acaba nedir nedir?