« ev-sizlik
iyi talih »

ahlak sorunu

[Bugün insanın evindeyken kendini evinde hissetmemesi bir ahlak sorunudur]

Bu sözün başka bir çevirisi de Orhan Orhan Koçak ve Ahmet Doğukan tarafından şöyle yapılmış:

[Kendi evimizi ev olarak görmemek, orada kendimizi "evimizde" hissetmemek, ahlakın bir parçasıdır]

Minima Moralia, Theodor Adorno

This entry was posted on Haziran 1, 2007 at 7:15 pm and is filed under etik, ikirciklilikler, manifesto. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

8 Yanıt to “ahlak sorunu”

  1. Tansel Güçlü Diyor ki:
    Haziran 2, 2007, 10:50 pm üzerinde

    Bu cümleyi Edward Said’in “Entelektüel” kitabında okumuş ve bayağı etkilenmiştim.

  2. kacakkova Diyor ki:
    Haziran 3, 2007, 9:05 am üzerinde

    selamlar tansel,
    entelektüel marjinal, sürgün ve yersizyurtsuz olarak saniyorum böyle bir ahlaki yaklasimi benimsemelidir…..
    kendini hicbiryerde evinde hissetmemek, teorik olarak düsünürsek ev sahipliginin bütün ayricaliklarindan ve imtiyazlarindan bu ahlaki ilkeyle sakinmak konusunda duyarli olmak….
    Said’in Kış Ruhu adlı sürgün hakkında yazılarını toplandıgı bir seckide de Adorno’nun bu önermesi değerlendiriliyor yine…..Said bu tavrı belirli ölcülerde kabul etmese de zamanımızda düşüncenin alabileceği konumlardan biri olarak Adorno’nun yaklaşımını önemle belirtmektedir……
    bu arada tansel okumadıysan minima moralia’yı listene almalısın bence….
    sevgiler.

  3. banu Diyor ki:
    Haziran 3, 2007, 5:29 pm üzerinde

    Sitenizi ilk okuduğumda Minima Moralia’nın başucu kitabınız olduğunu düşündüm ben.

    Kendinize bir ev kurmuştunuz. İçine gömlüdüğünüz eşyalarınızsa düşüncelerinizdi Adorno’nun dediği gibi…

  4. Tansel Güçlü Diyor ki:
    Haziran 3, 2007, 6:51 pm üzerinde

    Geçenlerde İzmir kitap fuarında param bitmeseydi alıyordum Minima Moralia’yı. Akıl Tutulması’ndan sonra param bitti. Ama kesinlikle okuyacağım kitaplardan biri olarak kayıtlarımdadır efendim.

  5. kacakkova Diyor ki:
    Haziran 3, 2007, 10:35 pm üzerinde

    sevgili banu,

    iyi düşünmüşsün, minima moralia’yı başucumda tutuyorum…..
    tuhaf bir hikayesi ve teorik cazibesi var bu kitabın benim için…..kimi açık ya da öyellikle de örtük varsayımıyla anlaşamadığım oluyor, ama yine de asla kendi üzerine kapanmayan bir yapıya sahip olması bence onu sürekli okunur kılıyor…..merkezsiz bir metin, cümlelerin birbirini değillleyen gidişi ve sürekli olarak çağrışımları zorlayan, her çağrışımla düşünme mekanizmalarını yeniden harekete geçiren dil…..
    bir ara genişce deginmeliyim buna…..

    tansel,

    belkide frankfurt okulunun düşünceleri, ana metinleri okunduktan sonra bu kitaba gelinmesi daha iyi olacaktır….hem okulun genel düşünceleriyle bağlantısı hem de özgün yanı böylece daha iyi anlaşılabilir…..

    sevgiler.

  6. kacakkova Diyor ki:
    Haziran 4, 2007, 9:17 am üzerinde

    hiçbir yurdu kalmamış biri olarak yazıda kendime bir ev kuruyorum belki, ama adorno’nun acımasız yargısı bunu da olanaksızlaştırıyor işte:

    “yazara kendi yazısında bile yer kalmamıştır”…..

  7. banu Diyor ki:
    Haziran 4, 2007, 7:12 pm üzerinde

    Bir şey anlatmak istemekle başlayıp gitgide düşünme denizine dalmak süreci bu evsizleşme(kendine kurduğu evde yer bulamama) süreciyle paralel işliyordur belki.

  8. fernweh ya da bir arzu nesnesi olarak “uzak” « Mutlak Töz Diyor ki:
    Nisan 24, 2008, 10:04 am üzerinde

    [...] anlaşılırdır. Daha önce bazı alıntılar gündeme gelmişti (bkz: Baudrillard, Nietsche, Adorno ve Heidegger ) Heidegger’in, evde-olmamayı en temel dünyada olma hali olarak belirtmesi, [...]

Yorum Yapın